بعد از آن غروب رفتن اولین طلوع من باش

 من رسیدم رو به آخر تو بیا شروع من باش

 شب از قصه جدا کن چکه کن رو باور من

 خط بکش رو جای پای گریه های آخره من

دلت وقتی که تنها شد
سرود مهربانی با کدام خسته خواهی خواند
و لبهایت کدامین تشنه را سیراب خواهد کرد
نگاهت را به چشمان چه کس از شوق
خواهی دوخت؟